Actualidade / ArtigoVolver


Vigo, 16 de abril de 2007

Marcha contra Xove nuclear, cando mudou a correlación de forzas
 

Manuel Mera-

fs@galizacig.net


  Marcha a Xove, clic para aumentar
Marcha a Xove o 10 de abril de 1977.
Marcha a Xove, clic para aumentar
No ano 1979 realizouse unha nova marcha a Xove, foi o 20 de maio, e participaron 10.000 persoas segundo os xornais. Foi convocada pola ANPG.
 
A marcha sobre Xove fíxose con toda tranquilidade. Así titulaba un xornal a noticia da mobilización que se fixo nese concello da mariña luguesa, o 10 de abril de 1977, domingo, fai agora trinta anos, contra o proxecto de construír unha central nuclear por Fenosa. O mesmo xornal e a revista Teima daban a cifra de 5.000 participantes, que os organizadores elevaban a oito mil. A marcha que desfilou pola banda esquerda da estrada saíu de Viveiro ás 10:30 da mañá e chegou ás 13 horas á vila de Xove, despois de percorrer 11 quilómetros, algúns deles baixo a chuvia. A información salientaba asemade que un autobús desprazou Garda Civís dende Mondoñedo. Os berros máis escoitados na manifestación foron: ”esta Terra e nosa e non de Fenosa”, “Coa ANPG(1) o povo galego vencera”, “Non, non, á colonización”, “Galiza ceibe poder popular”.

Compre lembrar ao leitor a situación do momento, tendo en conta o tempo transcorrido. No Ferrol os ánimos estaban quentes nas auxiliares do naval e contra do peche de Peninsular Madedera. Na Encrobas a loita dos labregos contra as ocupacións dos terreos por Fenosa causaban enfrontamentos, detencións, multas e represión. No ámbito político o 23 de marzo saian en liberdade os catro detidos da UPG(
2), co gallo da redada do ano 1975 que deu lugar ao asasinato de Moncho Reboiras: Marisa Vázquez, Manuel Fernández, Xan Manuel López e Xosé Brañas. O día 24 está organización “comunista patriótica” apresentaba ante un notario de Marín os estatutos pra súa legalización.

  ANPG. Por un goberno popular galego; clic para aumentar
ANPG. Por un goberno popular galego.
 
Nestas datas tamén dábanse a coñecer as candidaturas(3) do BNPG (coalición da ANPG e máis UPG) que tiñan como cabeceira de A Coruña pra o Congreso a Elvira Souto (que acababa de seren elixida secretaria xeral da UPG), Ramón López Suevos, e Lois Ríos Paredes; por Lugo a Pedro Luaces, Xosé Manuel Pavón, e Emilio López Pérez; por Ourense a Bautista Álvarez, Antón Sánchez e Xosé Antón Iglesias; por Pontevedra a Francisco Rodríguez, Xavier Alonso, e Manuel Méndez. O 9 de abril foi legalizado o Partido Comunista.

A convocatoria da marcha de Xove foi feita polas Comisións Labregas(4) (ou sexa: o Sindicato Labrego Galego actual) e o governo civil da provincia anunciaba o sábado, un día antes, que non seria autorizada e que tomarían as medidas oportunas, e dous días antes a Delegación Provincial de Información e Turismo dicia que só se dera autorización pra o estudo do posíbel emprazamento da nuclear en Regodela. Informacións ambas as dúas que, sen dúbida, querían restar participantes; algo que non conseguiron. Pola súa banda militantes da ANPG axitaban contra a central nuclear nos barrios da Coruña e o PSG pedía unha demora de dez anos pra instalación da nuclear. A marcha contou asemade co apoio activo do conxunto do “nacionalismo popular”, ou sexa: ANPG, ERGA, Comités de Axuda á Loita Labrega (CALL).

  CCLL. Non Xove nuclear; clic para aumentar
CCLL. Non Xove nuclear.
 
A marcha de Xove tivo a súa importancia, non só porque freou a instalación dunha central nuclear na Galiza, senón ademais porque amosou que o nacionalismo frontista organizado na ANPG emerxía como a gran forza mobilizadora desta etapa, mesmo desprazando ao Partido Comunista. Non era pouca cousa, se temos en consideración que esto mudaba a realidade política da última década. Este novo escenario non foi ben acollido pola esquerda de ámbito estatal, e non foi casual que o cabreo inicial se convertera axiña en aldraxe e deformación do acontecido. Había que xustificar a perda de protagonismo dalgún xeito, non coa autocrítica, senón buscando o éxito dos demais nas malas artes. Así foi que se falou de métodos autoritarios, novos mesías, e axiña de partido de coroneis. E, o máis clarificador, é que estas campañas encetaron nos meios de información ligados á esquerda estatalista, mesmo aquela que se gababa de recoñecer o dereito á autodeterminación, como o MCG(5).

Por honor á verdade convén dicir que o que eiqui escribe chegou antes ao Xove, xa que por mor dunha lesión non puiden facer toda a marcha, e ao chegar a este lugar atopeime nun bar a direción do PCG, coa que despois se deu o maior enfrontamento ao final do acto, que estaban festexando a legalización do seu partido e ao mesmo tempo falando en voz alta en como ían a tomar a mobilización (polo visto non me coñecían), pra o que xa concentraran un numeroso grupo de simpatizantes ao final do percorrido. Por suposto avisei antes de que chegaran ao lugar, onde se ía celebrar o acto final.

Porén, que pasou ao final do acto que causou tanto patalexo?. Moi sinxelo, ao chegar a manifestación perto de Xove, os militantes do PC abriron as pancartas, fixeron pose pra os meios de televisión que estaban no lugar, mais a marcha non se achegou a ese lugar xa que se apartou por un atallo. Rafael Pillado, do Comité Executivo do PCG(6), intentou falar despois desde un muro aos concentrados. Máis oportunismo imposíbel, non só porque a convocatoria fora das CCLL senón porque a gran maioría dos manifestantes eran nacionalistas. Os berros dos concentrados, algún que outro enfrontamento e empurrón, evitaron a falcatruada. A esquerda estatalista fixo toda ela causa común e realizou un acto paralelo a uns cen metros da igrexa de Xove.

Pola súa banda os organizadores da marcha realizaron, como estaba previsto, o acto final. Alí despregáronse aínda moitas máis bandeiras patrióticas (é dicir coa estrela vermella no centro) e tamén vermellas da UPG, e aumentaron os berros sobre os motivos da convocatoria. O primeiro en falar foi Antón López Pernas, das CCLL local. O seguinte en intervir seria Emilio López, secretario xeral das CCLL, que manifestou “que os de Xove como os de Lema (Baldaio) convertéronse en símbolo da unidade da loita labrega contra a explotación, en todas estas loitas as CCLL estamos presentes”. Despois sería Xosé Barbeito das CCLL das Encrobas, e por último Moncho Valcarcel, o crego de Sésamo, que deixou constancia de que “os galegos e galegas estamos eiqui porque non estamos dispostos a seguir sendo unha colonia”. Polo serán fíxose un acto en Portocelo ao que acudiron 1.500 veciños.


Documentación anexa:

1. Editorial de Teima nº 18 de abril.

2. Artigo de Teima nº 18, de abril, sobre a marcha [parte 1, parte 2].

3. Información de La Voz de Galicia do 12 de abril (os luns non se publicaba) [parte 1, parte 2].

4. Artigo de Terra e Tempo, voceiro da UPG, nº 44 do mes de abril sobre a marcha [parte 1, parte 2].

5. Artigo do Eixo, voceiro da ING, nº 10, de maio, sobre a marcha.

 
 
  Manuel Mera,
secretario confederal de Formación Sindical e
Comunicación da CIG.
(Máis artigos...)
  Manuel Mera
 
 

 

Notas:

(1) ANPG, siglas de Asemblea Nacional Popular Galega.

(2) UPG, siglas de Unión do Povo Galego.

(3) As eleicións foron realizadas o 15 de xuño.

(4) En siglas CCLL.

(5) MCG, Movemento Comunista de Galicia

(6) Siglas do Partido Comunista de Galicia.

 
Volver

Volver ao princípio


Ir á páxina de inicio
Confederación Intersindical Galega
www.galizacig.com

ÚLTIMA REVISIÓN: 17/04/2007
cig.informatica


 

web-espello en www.galizacig.org
e
www.galizacig.net (mirrors)


Para estar ao día da actualidade sindical en Galiza, subscríbete á lista de correo da CIG e recibe puntual notificación das
novas informacións, artigos, documentos, publicacións, convenios colectivos... que ofrece a CIG na sua páxina web galizacig.com.

Apúntate en: http://www.elistas.net/lista/galizacig/alta