|
Actualidade / Entrevista Zélia García-
A continuación reproducimos unha entrevista con unha das persoas máis activas en todo este conflito, Ana Davila, delegada sindical da CIG en Kamay, que expón en que situación se encontran estas cinco traballadoras despedidas e unha visión máis global sobre a situación das traballadoras do téxtil no noso país.
Ana Davila: Este conflito xurde polo despedimento destas cinco traballadoras que xa non son as primeiras, porque queren trasladar este taller, desfacerse del e vencellalo a outra empresa. Queren desfacerse deste persoal, facendo máis contratos que reciben moitas subvencións, e ao mesmo tempo trasladarse a un novo centro a Valadares, que lle sairía case gratuíto polas novas contratacións e por facer estas contratacións a mulleres. Eles pretenden desvencellarse deste taller, e non asumen responsabilidades, pero que levan 17 anos con contratos eventuais que son fraudulentos. Eles desde o segundo contrato e coas prórrogas que fixeron xa teñen un contrato fraudulento. Todos os contratos que facían eran contratos eventuais, cambiaban de empresa, e recibían as subvencións. Zélia García: Cal foi sempre a vosa situación laboral e social?
Zélia García: Agora estamos no caso de cinco traballadoras despedidas, pero este proceso xa se ven experimentando desde hai tempo. Ana Davila: Efectivamente, estas son as últimas, pero en total van cincuenta mulleres despedidas de ambos talleres, sen contar as que están nesta sede de Selmark (Sárdoma) que non sabemos cantas despediron aquí. Agora por exemplo danlle á xente toda que se vaia este mes para casa, perden a antigüidade e volven a collelas para o mes de xaneiro como un contrato limpo. As traballadoras facilitámoslle ao final o labor de ter cartos, e as mulleres quedamos sen nada. E iso é o que pretenden facer marchando para o novo centro en Valadares. Zélia García: Esta é a terceira xornada de folga que levades adiante, como valorades todo este proceso de mobilización e denuncia? Ana Davila: Nós facemos unha valoración positiva, independentemente de que a empresa non se senta a dialogar con nós. Nós queremos chegar a un acordo e solucionar as cousas porque as prexudicadas somos nós, a empresa non está a ser prexudicada senón as persoas que está a despedir, que xa non teñen outro xeito de vivir, que tiñan o seu salario e agora ficaron sen nada. E que pasa coas despedidas que levaban 17 anos ai traballando? Traballábanlle 50 horas gratis, cada unha de nós, porque se nos obrigou a traballar o cuarto de hora do bocadillo, e dicindo que se non teriamos unha xornada partida. Este ano dixémoslle que nos pertencía ese tempo e tamén desde ai comezaron as represalias. Non houbo ningún tipo de cambio de actitude por parte da empresa, porque se podían ter feito contratos indefinidos polo traballo, pero non se respecta a xente. Zélia García: E que máis pasos ides dar despois da folga que estades a levar adiante na xornada de hoxe? Ana Davila: Agora hai xente que se lle remata o contrato o 31 de decembro, uns contratos que tiñan que ser indefinidos, porque a que menos leva debe levar oito anos, e a ver como quedan os contratos. Porque seguiremos a por todas, porque non se pode botar a unhas traballadoras que leven tantos anos na empresa, que agora con corenta, corenta e tantos anos se boten á rúa sen máis explicación. Iso é o que nós non podemos consentir como traballadoras, pola nosa dignidade que como traballadoras e mulleres todas temos. Seguiremos coa folga, reivindicando, iremos onde haxa que ir para que se mellore esta situación e a de todas as traballadoras do téxtil. Zélia García: Chegouvos agora unha denuncia polo peche que fixerades as cinco traballadoras despedidas e os representantes sindicais da CIG nas instalacións de Selmark na primeira xornada de folga. Que é o que vos ven a dicir esta denuncia? Ana Davila: Eles denuncian que nós entramos pola forza, e iso foi mentira. Nós entramos porque a persoa que teñen abaixo nos abriu, e estivemos dentro porque éramos persoal da empresa. Estivemos ai, sen facerlle mal a ninguén, e cando veu a policía á noite para desaloxarnos nós marchámonos. Na denuncia din que unhas persoas alleas á empresa entraron á forza na propiedade privada de Selmark, cousa que desde logo non é certa. E temos a vista todas as traballadoras que alí estabamos para o 18 de xaneiro. |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
Informacións relacionadas
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
|
ÚLTIMA REVISIÓN: 14/12/2006 |
|||||||||||||
|
