| Actualidade / Artigo Santiago, 14 de outubro de 2005 Outras claves para analizar a OPA de Gas Natural a Endesa
1º. O contido da operación. 2º. O seu resultado previsíbel. 1º. Respecto ao contido da Opa, cómpre diferenciar dúas fases, unha a oferta e outra o acordo de venda de activos entre Gas Natural e Iberdrola, aínda que para unha análise axeitada precisemos telas en conta, mesturadas e non illadas. Na oferta, chama a atención que Endesa é valorada en 22.500 millóns de euros por Gas Natural, que a súa vez ten un valor de 11.000 millóns de euros. O acordo de venda de activos entre Gas Natural e Iberdrola está deseñado para que a segunda pague á primeira 9.000 millós de euros polos desinvestimentos previstos. O resultado final situará a Gas Natural nun valor de 33.000 millóns de euros, o que apenas supón un 10% de crecemento sobre a actual Endesa, iso si a nova Gas Natural pasaría a valer 24.000 millóns de euros. Pero aínda máis curioso que iso é que a operación ten un deseño novidoso, de tal xeito que pretenden mercar Endesa co diñeiro desta empresa pois 2/3 do seu valor total páganos en accións da nova empresa resultante (Gas Natural+Endesa-desinvestimentos) e o terzo restante (9.000 millóns de euros) a pagar en metálico é produto dos desinvestimentos (que xa son propiedade dos accionistas actuais de Endesa). 2º. O resultado logo da venta de activos da nova Gas Natural a Iberdrola crea un duopolio coas seguintes características:
Polo tanto, a nova Gas Natural e Iberdrola logo de eliminar a Endesa terán o mando absoluto nos chamados mercados eléctrico e gasista acadando coa manobra de Opa que calquera empresa teña a dimensión suficiente para lles disputar a torta. Malia as vendas de activos anunciadas, a xeración eléctrica no Estado español estará máis concentrada. E para que non sexa só unha afirmación, vou apoiala nunha baremación que en Estados Unidos é lei para as autoridades da chamada competencia: se antes da OPA no atopabamos cun índice HHI de 2.567 (que representaba a suma de cadrado das cotas de mercado de cada empresa), un pouco por enriba dos 2.500 recomendados, logo pasaremos a un índice 2.923, é dicir, 356 puntos máis de HHI. A operación incrementa a capacidade dos axentes para fixar prezos no mercado de xeración de electricidade porque este parametro tamén podemos medilo desde a constatación de que, cando unha empresa é imprecindíbel para cubrir a demanda, entón pode fixar os prezos. Pois ben tanto Iberdola como a nova Gas Natural atoparanse nesta situación nun 86% de horas/ano, fronte a un 55% que antes da Opa teñen Endesa e Iberdrola. No fornecemento de gas a nova Gas Natural e Iberdrola conformarán outro duopolio cunha cota conxunta dun 70%. Con este control de fornecemento de gas adquírese tamén unha oportunidade engadida para manipular os prezos maioristas en electricidade e limitar a posíbel entrada de competidores. Na comercialización de gas e electricidade o acordo de Gas Natural con Iberdrola supón que entre as dúas teran unha cota no mercado de gas do 81% e da electricidade dun 87%, porque controlarán as dúas redes de distribución. Non deixa de ser rechamante que algúns responsábeis políticos agachen a súa posición real cunha coartada de “neutralidade” nun chamado para que “a competencia non saia prexudicada”, como se a houber. En calquera caso, quero volver denunciar publicamente o “silencio dos cordeiros” co pacto previo entre dúas empresas para facer unha Opa a unha terceira que teoricamente é a súa competencia pero sobre todo que iso se faga acordando a venda de algo que aínda non é seu; sería menos “cante” que a venda de activos, de se producir, se fixese logo de que os reguladores a todos os niveis, decidisen sobre a autorización da operación e, se acaso, as condicións para facela. A explicación desta manobra inconfesábel só pode darse á luz cega dun acordo sobre o reparto da tarta enerxética, cunha blindaxe das fronteiras para cada unha das empresas opantes onde o máis importante do negocio teña garantías fronte a terceiros que quixeran entrar á disputa; polo tanto, nin como estratexia de empresa pode enterderse que a opción sexa engordar o rival máis directo nin o acordo pode presentarse como fomento da competencia. Seguramente dependerá do cristal con que cada un miremos esta OPA. No caso de Galiza só aparecemos en escena como receptores de decisións alleas que vén o noso país como unha sucursal para os seus negocios. Abonda xa de tanto sucursalismo! De menos é que nos mintan a respecto dos desinvestimentos; xa debemos saber o que supoñen estas operacións mesmo cando as empresas nos falan de sinerxias e outras lerias porque o resultado será negativo para a clase traballadore en canto o emprego, custos de persoal, investimentos previstos, etc. O importante é que non nos deixemos engaiolar polo “nacemento dun gran grupo enerxético español” cuxo beneficio falta por saber cal é para os traballadores/as, os usuarios/as e sobre todo para Galiza. |
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
|
ÚLTIMA REVISIÓN: 14/10/2005 |