Actualidade / Artigo Viveiro, 14 de agosto de 2004 Impresións dunha visita sindical a Venezuela   Fermín Paz Lamigueiro- cig.sant@wanadoo.es   Tras dos intentos de voltear a Chávez con toda caste de métodos todos iles enfrontados coa convivéncia democrática, a oposición venezolana chea de histéria e impoténcia, foi levada a medir forzas co povo bolivariano. O cenário xa non é o inventado polos médios de comunicación masiva, con mensaxes mecanicistas e conclusións fantasiosas. Agora a Venezuela que teñen diante dos seus ollos é a real, a do povo sostendo as misións, as cooperativas, a soberanía nacional e todos os logros do proceso revolucionário. (Foto da “Gran marcha de la Victoria”, na Avenida Bolívar de Caracas, VENPRES, 08/08/2004).   Tras do anuncio do Consello Nacional Eleitoral que a Oposición a Revolución Bolivariana acadara as sinaturas esixidas para facer o Referendo, o presidente Hugo Chávez, dando un claro exemplo de práctica democrática, convocou ao povo para a batalla eleitoral. Removendo a história, o líder da revolución bolivariana rescatou do pasado para traer o presente o significado da Batalla de Santa Inés, na cal o xeneral do povo soberano, Ezequiel Zamora derrotou as forzas da oligarquía. É a culminación dunha nova fase do proceso iniciado en 1998, que ao igual que daquela é producto dun traballo planificado en profundidade para conducir aos inimigos ao terreo que tanto Zamora como Chávez elixiron e prepararon para dar o combate. O Referendo do día 15 de agosto non é pois, máis que unha nova “Batalla de Santa Inés” pois a oposición fascistoide, nucleada na chamada “Coordinadora Democrática” vese obrigada a entrar nun terreo que para iles é hostil, o da elección popular. Neste caso, o Referendo contemplado na Constitución Bolivariana, seguramente nunha das máis democráticas e anovadoras do mundo. Tras dos intentos de voltear a Chávez con toda caste de métodos todos iles enfrontados coa convivéncia democrática, a oposición venezolana chea de histéria e impoténcia, foi levada a medir forzas co povo bolivariano. O cenário xa non é o inventado polos médios de comunicación masiva, con mensaxes mecanicistas e conclusións fantasiosas. Agora a Venezuela que teñen diante dos seus ollos é a real, a do povo sostendo as misións, as cooperativas, a soberanía nacional e todos os logros do proceso revolucionário. Nada preocupa tanto á administración norteamericana do Sr. Bush, en América Latina e o Caribe, como este proceso revolucionário venezolano. É unha negación en toda regra do modelo neoliberal. Estas conclusións tirámolas nunha viaxe que rematamos de facer a Venezuela tres membros do Secretariado da Unión Internacional de Sindicatos da Enerxía, o Metal, a Química, o Petróleo e Indústrias Afíns, da Federación Sindical Mundial, na que desenvolvemos unha série de actividades como foron: Participación nun acto sindical no Poliedro de Caracas diante de 12.000 traballadores/as en defensa da Revolución Bolivariana, da nova Confederación Sindical de Venezuela, a UNT, que substitúe no panorama sindical á vella amarela e corrupta CTV. Participación no programa “Aló Presidente” onde presentamos diante do Presidente da República, D. Hugo Chávez, da 2ª Conferéncia Mundial da UIS-TEMOPIA, a celebrar no mes de Abril de 2005 en Caracas e no que contaremos coa súa presencia na apertura das sesións. Mantemento de relacións tanto no plano bilateral (CIG) como internacional (UIS-FSM) coa Federación Eléctrica e de Petróleo da UNT como coa própia Confederación, coa invitación a visitar Galiza, no mes de novembro dunha delegación sindical venezolana. Entrega dunha carta do secretário xeral da CIG ao presidente da República Bolivariana. Tamén do secretário xeral da FSM. Participación en programas de televisión e rádio públicas, de defensa das nosas posicións antiimperialistas, de clase e da liberdade de todas as Pátrias do Mundo. Reunións con partidos políticos e organizacións que apoian o “NON” no proceso do referendo (desde correntes ideolóxicas cristiáns, o Partido Comunista de Venezuela pasando pola Forza Bolivariana no espacio sindical). Entrevista co ministro de Cultura (Farruco Sexto) do goberno venezolano, un dos dous galegos/as que forman parte do Executivo. Entrevistas co responsable de Asuntos Exteriores do Ministério de Traballo e os asesores da Presidéncia da República de Venezuela. Participación en actos políticos de apoio a Revolución Bolivariana en barrios e empresas nos que manifestamos o noso apoio ao “NON”, que Chávez non se vaia, porque o comandante, conxuntamente con outros governantes, está tratando de que o mundo deixe de ser unipolar, converténdose en multipolar. Coa intención de que un dos novos polos seña América Latina. Daí que teña en contra o imperialismo norteamericano. Quero concluir manifestando que o 80% da povoación venezolana é pobre, sendo de esperar que voten pola súa Revolución que é a dos pobres e non polos intereses contrários a iles mesmos. A Revolución ábrelles os ollos. Hai máis dun millón de persoas alfabetizadas, hai moitos miles de venezolanos/as que antes non podían ingresar na Universidade e agora si o fan, moitos que non recibían ningún servicio médico e agora o reciben, e agora saberán por quen votar. Por todo isto, espero que os pronósticos que se barallan en círculos moi próximos á Presidencia da República teñan cumprimento o día 15 de agosto e así, máis de 6 millóns de venezolanos/as se impoñan aos menos de 3 millóns de venezolanos/as e que estes abandonen toda idea golpista aceptando os métodos democráticos aos que non están acostumados. En síntese coido que hoxe defender a Revolución Bolivariana é crer nunha Venezuela de futuro e tamén porque nos defendemos a nós mesmos. Viveiro, 12 de agosto de 2004. Fermín Paz Lamigueiro. Secretario nacional da Federación de Químicas-Enerxía da CIG. Confederación Intersindical Galega www.galizacig.com ÚLTIMA REVISIÓN: 14/08/2004 cig.informatica